الگوی برنامهریزی بودجهمحور در پرتو مهارتهای منابع انسانی
این پژوهش با رویکردی کمی و با استفاده از پرسشنامهای معتبر، اثر بودجهریزی مبتنی بر عملکرد منابع انسانی (HR-PBB) بر عملکرد سازمانی در وزارت امور اقتصادی و دارایی را در چارچوب چشمانداز ۱۴۰۴ بررسی میکند.
نتایج حاصل از مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) نشان میدهد که اجرای بودجه و حمایت سازمانی تأثیر مستقیم و معناداری بر عملکرد سازمانی دارند. همچنین، حمایت سازمانی به عنوان میانجی کامل با اثر غیرمستقیم قوی بیانگر آن است که شفافیت ناشی از اجرای بودجه، از طریق تقویت حمایت ادراکشده، به بهبود معنادار عملکرد سازمانی منجر میشود.
یافتههای پژوهش تأکید میکنند که بودجهریزی مبتنی بر عملکرد، فراتر از یک ابزار مالی، نقشی راهبردی در تحول سازمانی ایفا کرده و از مسیر تقویت روابط انسانی، ارتقای مهارتهای منابع انسانی و افزایش تعهد سازمانی، اثربخشی سیستمهای دولتی را بهبود میبخشد.
بر این اساس، تقویت شفافیت ارتباطی، بهبود فرآیندهای منابع انسانی و استقرار انضباط مالی پایدار به عنوان الزامات کلیدی برای ارتقای عملکرد سازمانهای دولتی و تحقق اهداف توسعهای پیشنهاد میشود.
کلیدواژهها
برنامهریزی بودجهمحور، مهارتهای رفتاری، مدیریت منابع انسانی
نویسندگان مقاله
بهنوش جووری
استادیار گروه مدیریت دولتی و خطمشیگذاری عمومی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
سید کامران یگانگی
استادیار گروه مهندسی صنایع، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران
